Artysci


Indeks nazw i nazwisk

A-B | C-D | E-F | G-H | I-J | K-L | Ł-M | N-O | P-R | S-T | U-W | X-Ż

A - B

Jan Bokszczanin

W 2000 roku ukończył studia w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie prof. Joachima Grubicha. W późniejszych latach był stypendystą doktoranckim w University of North Texas (USA), gdzie studiował pod kierunkiem wybitnego pedagoga prof. Jesse E. Eschbacha (absolwenta klas mistrzowskich Marie Claire Alain oraz Marie Madeleine Durufle). Ukończył także klasę Zespołu Kameralnego i Praktyki Gry Barokowej pod kierunkiem prof. Lenory McCroskey (absolwentki studiów mistrzowskich prof. Gustava Leonhardta). Koncertuje w większości krajów Europy, Rosji, Azerbajdżanie oraz USA. Jan Bokszczanin nagrał ponad dwadzieścia płyt CD z muzyką organową dla renomowanych wytwórni płytowych, a w 2012 roku nakładem wydawnictwa POLIHYMNIA ukazała się jego monografia – „Główne tendencje rosyjskiej i radzieckiej muzyki organowej”. Jan Bokszczanin pracuje na stanowisku profesora na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina (filia Białystok).

Powrót


C - D

CAMERATA VISTULA

Została założona w 1986 roku przez wiolonczelistę Andrzeja Wróbla, który pełni funkcję kierownika artystycznego zespołu. Jest to zespół wybitnych instrumentalistów – solistów i kameralistów. Trzon tej nietypowej składem grupy – unikalnej w skali kraju, a nawet Europy – tworzą: sekstet smyczkowy, kwintet instrumentów dętych oraz fortepian, co umożliwia prezentację wielu z dzieł kameralistyki światowej rzadko wykonywanych z powodu nietypowego składu instrumentów, na jaki zostały napisane. W repertuarze zespołu znajdują się dzieła kameralne powstałe od późnego baroku do współczesności, z uwzględnieniem najnowszych utworów polskich kompozytorów współczesnych. Camerata Vistula nagrała wiele pozycji ze swojego repertuaru dla Polskiego Radia, Radia BBC i Polskiej Telewizji oraz dla wytwórni płytowych, otrzymując doskonałe recenzje w pismach brytyjskich i francuskich. Zespół występował w prestiżowych salach koncertowych Polski, Belgii, Czech, Słowacji, Danii, Francji, Hiszpanii, Niemiec, Rosji, Węgier, Wielkiej Brytanii biorąc udział w renomowanych festiwalach, takich jak: „Warszawska Jesień”, „La Chaise Dieu” (Francja), „Inventionen” (Berlin), „Cervantino” (Meksyk), festiwal w Glasgow czy Festiwal Polskiej Muzyki Kameralnej i wielu innych.

Powrót


Michał Chorosiński

Aktor ukończył PWST w Krakowie w 1999 roku. W 2001 r. zdobył Grand Prix w konkursie recytatorskim Verba Sacra. Od 2000 roku związany jest z Teatrem Polskim we Wrocławiu, gdzie zagrał w ponad 40 spektaklach, ponadto występował gościnnie w wielu teatrach w Polsce m. in. w Warszawie, w Krakowie, Częstochowie, Toruniu i innych. Występował w licznych serialach i filmach m in. „Ogniem i mieczem”, „Śluby rycerskie” czy „M jak miłość”. Obecnie jest także wykładowcą na UMFC w Warszawie.

Powrót


E - F

<pusta lista>

Powrót


G - H

Krystyna Gołaszewska

Jest absolwentką Akademii Muzycznej w Warszawie Filii w Białymstoku, którą ukończyła z wyróżnieniem w 1987 roku. W latach 2004-2005 prowadziła klasę fletu w Keimyung University F. Chopin Academy of Music w Daegu w Korei Południowej, a w latach 2006-2012 pełniła obowiązki Kierownika Zakładu Instrumentów Dętych, Akordeonu, Perkusji i Gitary zaś latach 2015-2016 Zakładu Kameralistyki . Obecnie prowadzi klasę fletu w UMFC w Warszawie Wydział Instrumentalno-Pedagogiczny w Białymstoku i w Zespole Szkół Muzycznych w Białymstoku oraz pełni obowiązki prodziekana wydziału. Była członkiem kwintetu dętego Senza Battuta (1990-2007), z którym nagrała płytę z muzyką m.in. Bizeta, Bozzy, Gershwina, Poulenca. Dokonała również nagrań dla rozgłośni Polskiego Radia i Telewizji Białystok (Trojan, Poulenc, Hue, Debussy). Występowała jako solistka i kameralistka w kraju i za granicą (Niemcy, Szwajcaria, Rosja, Węgry, Czechy, Słowacja, Korea Południowa). Prowadziła zajęcia w ramach kursów muzycznych w Dusznikach-Zdroju i Nowym Sączu oraz Letnich Kursów Interpretacji dla Toho Gauken College of Drama and Music w Tokio (Warszawa 2006, 2010) i dla studentów Uniwersytetu Soai w Osace (Warszawa 2010, 2013).

Powrót


I - J

<pusta lista>

Powrót


K - L

Krystyna Gołaszewska

Jest absolwentką Akademii Muzycznej w Warszawie Filii w Białymstoku, którą ukończyła z wyróżnieniem w 1987 roku. W latach 2004-2005 prowadziła klasę fletu w Keimyung University F. Chopin Academy of Music w Daegu w Korei Południowej, a w latach 2006-2012 pełniła obowiązki Kierownika Zakładu Instrumentów Dętych, Akordeonu, Perkusji i Gitary zaś latach 2015-2016 Zakładu Kameralistyki . Obecnie prowadzi klasę fletu w UMFC w Warszawie Wydział Instrumentalno-Pedagogiczny w Białymstoku i w Zespole Szkół Muzycznych w Białymstoku oraz pełni obowiązki prodziekana wydziału. Była członkiem kwintetu dętego Senza Battuta (1990-2007), z którym nagrała płytę z muzyką m.in. Bizeta, Bozzy, Gershwina, Poulenca. Dokonała również nagrań dla rozgłośni Polskiego Radia i Telewizji Białystok (Trojan, Poulenc, Hue, Debussy). Występowała jako solistka i kameralistka w kraju i za granicą (Niemcy, Szwajcaria, Rosja, Węgry, Czechy, Słowacja, Korea Południowa). Prowadziła zajęcia w ramach kursów muzycznych w Dusznikach-Zdroju i Nowym Sączu oraz Letnich Kursów Interpretacji dla Toho Gauken College of Drama and Music w Tokio (Warszawa 2006, 2010) i dla studentów Uniwersytetu Soai w Osace (Warszawa 2010, 2013).

Powrót


KRAKOWSKIE TRIO STROIKOWE

Formacja powstała w 1998 roku z inicjatywy oboisty Marka Mleczko przy Orkiestrze Kameralnej Capella Cracoviensis. Zespół składa się z laureatów konkursów krajowych i międzynarodowych, którzy przejawiają swą aktywność artystyczną w grze orkiestrowej, kameralnej i solowej. Muzycy mają w swym dorobku wiele koncertów kameralnych z różnorodnym repertuarem, od muzyki barokowej do współczesnej. Krakowskie Trio Stroikowe koncertowało niemalże na wszystkich prestiżowych festiwalach muzycznych w Polsce, spotykając się z entuzjazmem publiczności i uznaniem krytyków. W 2005 roku współpracując z PWM i DUX-em, zespół nagrał płytę z utworami polskich kompozytorów XX wieku (Szałowski, Tansman, Lutosławski, Spisak, Palester, Krauze), a rok później na zaproszenie Polskiego Towarzystwa Bachowskiego, zarejestrował we własnej transkrypcji Sonatę Es dur BWV 525 Jana Sebastiana Bacha. Członkowie Krakowskiego Tria Stroikowego są pedagogami Akademii Muzycznych w Krakowie i Katowicach.

Powrót


KWARTET CAMERATA

Jeden z najwybitniejszych polskich zespołów kameralnych, który w czasie swojej wieloletniej działalności, od chwili powstania w kwietniu 1984 roku, zdobył uznanie międzynarodowej publiczności i krytyków. Występował w renomowanych salach koncertowych Europy, Ameryki i Azji m.in: Alte Oper Frankfurt, Tokyo Bunka Kaikan Recital Hall, Sibelius Conservatory Great Hall (Helsinki), Bruxelles Great Hall of the Conservatory, De Doelen Concert Hall in Rotterdam, Concert Hall of the Radio Luxembourg, Sophia Philharmonic, Great Hall of the Conservatory of Bern, Monachium (the Great Hall of University), Sala Silvestre Revueltas Conjuto Cultural Ollin Yolitztli (Mexico City), Sala Teatru w Ermitażu i Konserwatorium w Sankt Petersburgu, Filharmonia Narodowa. Brał udział w wielu festiwalach międzynarodowych m.in: w Ludwigsburger Schloß- festspiele, Międzynarodowym Festiwalu Muzycznym w Łańcucie, Kuhmo Chamber Music Festival, Festival de Wallonie, Festival van Flandern, Ost Belgien Festival, Plovdiv International Festival, Bodensee Festival, Warszawska Jesień, Festiwal Mozartowski w Warszawie, Sintra Festival (Portugalia). Jest laureatem kilku międzynarodowych konkursów muzycznych (Paryż – I nagroda, Tokyo – III nagroda, Monachium – III nagroda oraz w Portsmouth specjalne wyróżnienie Yehudi Menuhina za wykonanie III Kwartetu Béli Bartóka. Kwartet Camerata ponad 25 płyt CD dla takich wytwórni jak DUX, Koch International, Ricercar, Thorofon. Były one wielokrotnie wyróżniane i nagradzane – „Diapason d’Or” (magazyn Diapason nr 410 – 1994 r), „Sforzando” (miesięcznik Crescendo nr 14 – 1995 r.) oraz „Pizzicato Supersonic Award” w Luksemburgu (2009). Płyta KWARTETU CAMERATA z muzyką Schuberta, nagrana przez firmę DUX została ogłoszona przez miesięcznik płytowy Studio „Płytą Roku 1995”, a płyta firmy Ricercar, zawierająca kwartety Moniuszki i Dobrzyńskiego była nominowana do tej nagrody w 1997 roku. Kwartet Camerata współpracuje z wieloma znakomitymi muzykami i zespołami. Działalność Kwartetu Camerata została uhonorowana w 1991 roku przyznaniem nagrody im. Stanisława Wyspiańskiego. Zespół był wielokrotnie nominowany do nagrody polskiego przemysłu fonograficznego „Fryderyk” (za nagrania kwartetów Schuberta, Dworzaka, Smetany, Szymanowskiego), a w 1999 roku został jej laureatem w kategorii muzyki kameralnej za płytę „Cztery Pory Roku” Antonio Vivaldiego. W marcu 2004 członkowie zespołu odebrali z rąk Ministra Kultury odznaczenia „Zasłużony działacz kultury”, a w marcu 2009 brązowe medale „Zasłużony kulturze Gloria Artis”. Poza koncertami i nagraniami, zespół zajmuje się również pracą pedagogiczną i prowadzi od 1992 roku zimowe kursy dla kwartetów smyczkowych w Gorlicach. W dowód uznania otrzymał w roku 2003 od władz Gorlic symboliczne klucze do bram miasta, a w 2005 roku doroczną nagrodę Starosty Gorlickiego „Mosty Starosty”. W 2003 roku zespół założył Polskie Towarzystwo Muzyki Kameralnej.

Powrót


Ł - M

<pusta lista>

Powrót


N - O

Mariusz Niepiekło

Trębacz orkiestry Filharmonii Narodowej, laureat I miejsca na Ogólnopolskim Konkursie Instrumentów Dętych Blaszanych w Gdańsku. Koncertuje w kraju i za granicą jako solista i kameralista (Rosja, Francja, Czechy) na wielu prestiżowych Międzynarodowych Festiwalach Muzycznych. Współzałożyciel Kwintetu Instrumentów Dętych Blaszanych Filharmonii Narodowej w Warszawie. Dokonał wielu nagrań dla Polskiego Radia i Telewizji. Prowadzi klasę trąbki na Wydziale Instrumentalno-Pedagogicznym UMFC w Białymstoku.

Powrót


P - R

<pusta lista>

Powrót


S - T

Ewa Sawoszczuk

Ukończyła studia na Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy w klasie organów prof. Piotra Grajtera i prof. Radosława Marca. Jest absolwentką Wyższej Szkoły Umiejętności Społecznych w Poznaniu na wydziale Zarządzanie i Marketing, specjalność: Menadżer Kultury. Swoje umiejętności doskonaliła podczas kursów interpretacji muzyki organowej prowadzonych m.in. przez J. Regnere, J. Gembalskiego, T. Stangiera i L. Lohmanna. Laureatka konkursów organowych i kompozytorskich (min. II nagroda na Ogólnopolskim Konkursie Kompozytorskim na Fugę). Artystka prowadzi ożywioną działalność koncertową, zarówno w kraju jak i za granicą. Koncertowała na wielu prestiżowych międzynarodowych festiwalach muzyki organowej m.in. w Czechach, Niemczech, Słowacji, Francji, w Gdańsku-Oliwie, Bazylice Mariackiej, Jastrzębiej Górze, Zakopanym, Lublinie, Warszawie, Krakowie, Poznaniu, Świnoujściu, Łodzi i wielu innych. Zajmuje się kameralistyką fortepianową, klawesynową i organową. Współpracuje z wieloma solistami instrumentalistami jak i wokalistami m.in. Przemysławem Wawrzyniakiem (dudy szkockie, bodhran), Piotrem Olszewskim (gitara klasyczna), Januszem Bobińskim (trąbka), sopranistką Izabelą Jaszczult, Kacprem Chabrowskim (akordeon). Współpracuje w projektach edukacyjnych z Filharmonią Pomorską. Ma także w dorobku nagrania archiwalne dokonane dla Rozgłośni Polskiego Radia. Ewa Sawoszczuk jest pomysłodawcą i inicjatorem koncertów organowych w Bydgoszczy i Toruniu oraz okolic Bydgoszczy – gminie Dąbrowa Chełmińska, Sicienko, Koronowo oraz gminie Lubień Kujawski (powiat włocławski). Jest pełnomocnikiem zarządu Stowarzyszenia „Pro Musica Organa” oraz organizatorem cyklu koncertowego w Bydgoszczy pn. „Letnie Międzynarodowe Koncerty Muzyki Organowej i Kameralnej”, pełniąc funkcje dyrektora artystycznego. Aktualnie jest również koordynatorem przedsięwzięć artystycznych w Centrum Kultury Synagoga w Koronowie.

Powrót


Marcin Sówka

Edukację w zakresie gry na organach rozpoczął w Państwowym Liceum Muzycznym w Częstochowie w klasie organów mgr Adama Mroczka. W 2009 roku ukończył Akademię Muzyczną im. K. i G. Bacewiczów (Łódź) w klasie organów prof. Piotra Grajtera a w roku 2010 uzyskał dyplom licencjacki w klasie klawesynu prof. Leszka Kędrackiego. Wielokrotnie brał udział w kursach mistrzowskich interpretacji muzyki organowej i klawesynowej oraz improwizacji organowej, prowadzonych przez pedagogów takich jak prof. Susan Landale, prof. Gerhard Gnan, prof. Teo Jellema, prof. Nicholas Parle, prof. Gijs von Schoonhoven oraz prof. Tineke Steenbrink. Występował na wielu koncertach i festiwalach muzyki organowej i kameralnej w Polsce a także w Holandii i we Włoszech. Współpracował z wybitnymi artystami m.in. Urszula Kryger, Jacek Delong, Łucja Szablewska-Borzykowska, Piotr Pieron, Tomasz Woźniak z którym nagrał płytę „Muzyczne Witraże” wydaną w 2014 r. przez Pro Musicae Artis. Występował także z orkiestrami: Sinfonia Iuventus, Łódzkie Smyczki oraz Warszawskim Chórem Chłopięco-Męskim i Polskim Chórem Kameralnym Schola Cantorum Gedanensis. Od 2009 r. pełni obowiązki organisty w parafii p.w. św. Józefa w Ozorkowie. W 2013 r. brał udział w światowym prawykonaniu wokalno instrumentalnej kompozycji Porta Fidei – F. A. Matuszewskiego.

Powrót


Małgorzata Trojanowska

Absolwentka Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina, Wydziału Instrumentalno – Pedagogicznego w Białymstoku. W 2008 roku ukończyła dyrygenturę chóralną w klasie prof. Bożenny Sawickiej, w 2011 roku uzyskała dyplom z wyróżnieniem w klasie śpiewu solowego prof. Ewy Iżykowskiej. Laureatka wielu konkursów wokalnych, stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego 2010-2011. Warsztat wokalny doskonali uczestnicząc w mistrzowskich kursach wokalnych i seminariach. Współpracowała ze znakomitymi zespołami i dyrygentami, m.in. J. Salwarowskim (orkiestra Filharmonii Częstochowskiej), Cz. Grabowskim (orkiestra Filharmonii Zielonogórskiej), J. Swobodą (orkiestra Filharmonii Dolnośląskiej w Jeleniej Górze), J. M. Zarzyckim (orkiestra Filharmonii Kameralnej w Łomży), M. Kluczyńską (orkiestra UMFC oraz Teatru Wielkiego – Opery Narodowej), K. Dąbrowskim (orkiestra Camerata dell’arte w Suwałkach), A. Sosnowskim (Białoruska orkiestra festiwalowa), Z. Gracą. Od 2007 roku współpracuje z Zespołem Muzyki Dawnej Diletto Anny Moniuszko. Uczestniczy w ciekawych wydarzeniach artystycznych. Jako Halka w operze S. Moniuszki na scenie TW–ON w studenckiej realizacji dzieła (reż. N. Babińska), Hrabina w „Weselu Figara” W. A. Mozarta, reż. P. Aignera na scenie Białostockiego Teatru Lalek. Kreowała postać Serpiny w operze „La serva padrona” G. B. Pergolesiego, Tytanii w „The Fairy Queen” H. Purcella (oba w reż. S. Chondrokostasa), Lisetty w „Il cavaliere per amore” N. Picciniego – niezależnych produkcjach Zespołu Muzyki Dawnej Diletto. W festiwalach muzycznych: Muzyka Mistrzów Baroku (Białystok), Koncerty przed hejnałem (Białystok), Muzyczne Dni Drozdowo – Łomża, Belcanto (Nałęczów), Forum Musicum (Wrocław), Świętolipskie Wieczory Muzyczne, Sacrum et Musica (Łomża), Legionowski Festiwal Muzyki Kameralnej i Organowej, Gdański Festiwal Muzyczny i in. Szczególnie bliska jest jej polska liryka wokalna – wielokrotnie dawała recitale pieśni rodzimych kompozytorów (Robert Marat – fortepian). Brała też udział w prawykonaniach utworów współczesnych kompozytorów polskich. Są wśród nich: „Sielanki” – cykl pieśni na motywach ludowych (Szymon Kowalczyk – fortepian) oraz oratorium „Dziedzictwo” na chór dziecięcy i mieszany, solistów i orkiestrę (dyr. V. Miłkowska) Tadeusza Trojanowskiego, „Anioły” na głosy solowe, chór i zespół instrumentalny Jana Krutula (dyr. Violetta Miłkowska). A także w nagraniach rekonstruowanych dzieł dawnych kompozytorów polskich – „Dawni mistrzowie – nowo odkryci” (dyr. A. Moniuszko). Jej repertuar jest bogaty i różnorodny, obejmuje partie i arie operowe, oratoryjne, operetkowe, liczne arie koncertowe i pieśni, utwory musicalowe oraz piosenki dawnych artystek polskiej estrady. Rafał Sulima – organy Absolwent Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, filia w Białymstoku w trzech specjalnościach: organy (2003) prof. Maria Terlecka, muzyka kościelna (2004) prof. Michał Dąbrowski, prof. Bożenna Sawicka oraz śpiew solowy (2009) prof. Cezary Szyfman. W roku 2001 był stypendystą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Na II Ogólnopolskim Konkursie Organistów „Pro Organo 2007” w Warszawie, zajął pierwsze miejsce, zdobywając nagrodę Grand Prix. Rafał Sulima jest również laureatem konkursu „Primus Inter Pares” w roku 2004. Obecnie jest adiunktem na Uniwersytecie Muzycznym im. Fryderyka Chopina w Białymstoku, gdzie prowadzi zajęcia dydaktyczne z gry na organach, improwizacji, śpiewu, oraz akompaniamentu liturgicznego. W dorobku artystycznym ma liczne koncerty organowe, kameralne, także wokalne. Współpracuje z Chórem Filharmonii i Opery Podlaskiej oraz chórami akademickimi. W latach 2003-2013 był organistą w Świętej Lipce, gdzie oprócz tradycyjnych obowiązków liturgicznych, prezentował brzmienie wspaniałych i znanych w kraju i za granicą, barokowych organów. W maju 2008 roku ukazała się solowa płyta CD Rafała Sulimy z nagraniem właśnie tego instrumentu, która w roku 2009 uzyskała status złotej płyty. Od 2009 roku jest również dyrygentem chóru Kontrapunkt w Ełku, angażując się w społeczną działalność na rzecz miasta i powiatu. Rafał Sulima otrzymał Nagrodę Artystyczną – Białą Lilię 2010 przyznaną przez Prezydenta Miasta Ełku, a przez Fundację Środowisk twórczych w Olsztynie został uznany wraz z chórem Kontrapunkt Talentem Roku 2010. W maju 2013 roku obronił tytuł doktora sztuki muzycznej w specjalności organy, na UMFC w Warszawie. W latach 2014-2017 jest został stypendystą prezydenta miasta Ełku w dziedzinie muzyka i śpiew. Za swoją działalność otrzymał nagrodę Starosty Ełckiego „Ełcki Bocian 2015” w kategorii Kultura i Ochrona Dziedzictwa Narodowego.

Powrót


U - W

Przemysław Wawrzyniak

Jest muzykiem grającym na dudach szkockich, fletach irlandzkich – flażoletach, instrumentach perkusyjnych – bodhran – cajon. Od wielu lat zafascynowany World Music – w szczególności muzyką celtycką – Szkocja-Irlandia, którą wykonuje w tradycyjnych i współczesnych aranżacjach. Występuje w tradycyjnym szkockim stroju-kilcie, co czyni jego koncerty atrakcyjne również wizualnie. Koncertuje jako solista oraz z towarzyszeniem innych instrumentalistów i zespołów, w skład których wchodzi instrumentarium: skrzypce, akordeon, instrumenty perkusyjne, klawiszowe, harfa celtycka, gitara, z towarzyszeniem orkiestr, chórów, organów kościelnych. Podczas swych podróży do Szkocji odkrył i docenił piękno kultury celtyckiej. Tą pasją dzieli się podczas swych autorskich wieczorów szkockich oraz koncertów edukacyjnych, które prowadzi przy akompaniamencie szkockich dud i fletów irlandzkich – muzyki celtyckiej. Obecnie współpracuje z Lindsayem Davidsonem – szkockim dudziarzem i kompozytorem oraz Diarmuidem Johnsonem – irlandzkim flecistą i poetą. Od 2016 działa w Stowarzyszeniu na Rzecz Efektywnych Metod Umuzykalniania – E.M.U., którego celem jest między innymi popularyzowanie gry na flażolecie oraz wybranych instrumentach muzyki tradycyjnej w oparciu o zapis nutowo-tabulaturowy, jako sprawdzony i efektywny sposób umuzykalniania. Formami popularyzacji są: akcje informacyjne, warsztaty – również z udziałem uznanych muzyków z krajów kultury celtyckiej, kursy adresowane do nauczycieli, animatorów amatorskiego ruchu muzycznego oraz uczniów i indywidualnych miłośników gry, a także koncerty, spotkania i wszelkie działania kreujące postawy muzycznej aktywności z zastosowaniem flażoletu. Opracowywanie i wydawanie propozycji repertuarowych na flażolet w formie materiałów nutowo-tabulaturowych oraz tworzenie wszelkich pomocy dydaktycznych wspierających proces umuzykalniania.

Powrót


Tytus Wojnowicz

Studiował grę na oboju w Akademii Muzycznej w Warszawie w klasie Stanisława Malikowskiego (dyplom w 1990) oraz w Staatliche Hochschule für Musik we Freiburgu pod kierunkiem Heinza Holligera (dyplom w 1993). Jest laureatem wielu konkursów wykonawczych, m.in. w 1990 otrzymał I nagrodę na Ogólnopolskim Konkursie Oboistów we Włoszakowicach, a w 1993 – III nagrodę na Isle of Wight Oboe Competition. W 1996 i 1997 został wybrany Instrumentalistą Roku w plebiscycie polskich rozgłośni radiowych. Koncertował m.in. w Niemczech, Holandii, Wielkiej Brytanii, Szwajcarii, Czechach, na Słowacji, a także na Tajwanie, w Stanach Zjednoczonych (Carnegie Hall). Miał okazję grać z Nigelem Kennedy’m w ramach trasy koncertowej „The Bach & Vivaldi Experience”. Jako solista i kameralista współpracuje z wieloma orkiestrami, w tym z Sinfonią Varsovią, Concerto Avenna, Sinfoniettą Cracovia, Warszawską Operą Kameralną, Orkiestrą Filharmonii Narodowej.
Tytus Wojnowicz jest członkiem Warszawskiego Kwintetu Dętego „Da Camera” (z którym nagrał dwie płyty) oraz zespołu Essentia Musica. Dokonał wielu nagrań dla wytwórni fonograficznych. Artysta ma na swoim koncie 9 płyt CD. Jedna z nich zatytułowana Tytus uzyskała status potrójnej płyty platynowej oraz nominację do nagrody Fryderyk 1996. Tytus Wojnowicz prowadzi jednocześnie działalność pedagogiczną – jest adiunktem na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopin w Warszawie. Witold Zaborny – organy Najważniejszym pedagogiem artysty jest prof. Julian Gembalski, u którego studiował w klasie organów w Akademii Muzycznej im. K. Szymanowskiego w Katowicach (dyplom z wyróżnieniem w 1993 r.). W jego rozwoju muzycznym znaczącą rolę odegrała także praca pod kierunkiem prof. Herberta Tachezi, prof. Luigi Ferdinando Tagliavini, prof. Ulrika Spang- -Hannsena, prof. Guy Boveta, a także prof. Marka Toporowskiego. Swoje umiejętności doskonalił aktywnie uczestnicząc w licznych kursach interpretacji muzyki organowej, prowadzonych m. in. przez: M. Claire-Alain, N. Danby, W. Zerera, J. C. Zehndera. Jest laureatem konkursów organowych, m.in.w 1992 r. III nagrody na I Międzynarodowym Konkursie Organowym im. J. P. Swee- lincka w Gdańsku. W ramach programu „Socrates” prowadził lekcje otwarte dla studentów Polytechnic, School of Music, Dance and Media w Oulu (Finlandia). Jego zainteresowania koncentrują się wokół zagadnień wykonawczych muzyki XVI i XVII wieku, a także muzyki najnowszej. Działalność artystyczna obejmuje recitale i koncerty kameralne. Istotne miejsce zajmuje realizacja partii basso continuo w różnych formacjach artystycznych. Współpracuje również z katowickimi orkiestrami NOSPR i Filharmonii Śląskiej. Brał udział w znaczących festiwalach muzycznych w kraju i zagranicą(Austria, Włochy, Grecja, Francja, Niemcy, Szwajcaria, Czechy i Finlandia). Posiada w swoim dorobku nagrania radiowe, telewizyjne i CD. Uczestniczy także w życiu Kościoła pełniąc funkcję organisty liturgicznego. W tej sferze działalności istotnym faktem było towarzyszenie w czasie liturgii papieskiej, którą celebrował ówczesny Papież Jan Paweł, w czasie Dni Polskich w Rzymie w 2000 roku. W ramach działalności popularyzującej muzykę organową jest organizatorem kilku cyklicznie odbywających się festiwali organowych na Górnym Śląsku i Opolszczyźnie. Jest inicjatorem i kierownikiem artystycznym Międzynarodowego Festiwalu Namysłowskie Letnie Koncerty Organowe. W marcu 2011 r. obronił pracę habilitacyjną otrzymując tytuł doktora habilitowanego w dyscyplinie artystycznej instrumentalistyka. Zajmuje się działalnością naukowo-dydaktyczną pracując na stanowisku profesora w Katedrze Organów i Muzyki Kościelnej w Akademii Muzycznej w Katowicach. Prowadzi klasę organów, jak również zajęcia z basso continuo i kameralistyki. Pełni także funkcję Prodziekana Wydziału Wokalno-Instrumentalnego. Prowadzi również klasę organów w katowickim Liceum Muzycznym.

Powrót


Andrzej Wróbel

Ukończył Akademię Muzyczną im. Fryderyka Chopina w Warszawie w 1972 roku. Od tego roku jest zatrudniony w Uczelni jako pracownik dydaktyczny. Jego działalność artystyczna zaczęła się jeszcze przed ukończeniem studiów. W latach 1966-1986 pracował w Zespole Kameralistów Filharmonii Narodowej pod kierunkiem K. Teutscha. W 1972 roku założył, razem z J. Tawroszewiczem, kwartet smyczkowy – ,,Kwartet Polski”. Z kwartetem tym otrzymał nagrody na konkursach:
Colmar – I nagroda, Belgrad – II nagroda, Monachium – III nagroda. Kwartet dokonał licznych nagrań dla radiofonii niemieckiej, szwajcarskiej, francuskiej i polskiej. Nagrał też płytę dla Polskich Nagrań. Kwartet ten, niestety, rozpadł się po 1981 roku. W latach 1972-1973 Andrzej Wróbel pracował też w orkiestrze Filharmonii Narodowej. Od 1972 do 1985 pracował jako koncertmistrz w Warszawskiej Operze Kameralnej. Był założycielem Polskiej Orkiestry Kameralnej z Jerzym Maksymiukiem. W roku 1986 założył zespół kameralny ,,Camerata Vistula”, który do tej pory jest przez niego kierowany. Zespół prowadzi ożywioną działalność. Koncertuje w wielu krajach Europy i Ameryki, nagrywa płyty, które otrzymują doskonałe recenzje w fachowych pismach poświęconych płytom CD. Oprócz działalności kameralistycznej Andrzej Wróbel prowadzi także działalność solistyczną. Oprócz repertuaru klasycznego gra także wiele utworów muzyki współczesnej. Niektóre z nich nagrał na płyty dla producentów z Polski i Niemiec. Zrobił liczne opracowania na zespół kameralny, z czego najistotniejsze, to pierwsze od czasów Chopina wersje kameralne wszystkich utworów Chopina na fortepian i orkiestrę. Opracował na orkiestrę smyczkową 6 epigrafów antycznych C. Debussy’ego (późniejsza wersja na sekstet smyczkowy). W PWM wydał Trio fortepianowe I. F. Dobrzyńskiego i II Kwartet smyczkowy Z. Noskowskiego. Opracował i przygotował do druku Wariacje na kwartet smyczkowy, Sekstet fortepianowy, Scenę dramatyczną A. Stolpego oraz Kwintet fortepianowy J. Nowakowskiego i wiele innych dzieł polskiej muzyki kameralnej. Od 2003 roku Andrzej Wróbel organizuje Festiwale Polskiej Muzyki Kameralnej, podczas których prezentowane są arcydzieła muzyki polskiej odkryte właśnie przez prof. Wróbla. Dzięki jego działalności badawczej do życia muzycznego powróciło ponad 100 utworów muzyki polskiej dotychczas zapomnianych lub uważanych za zaginione. Większość dzieł podczas Festiwali była wykonywana po raz pierwszy od momentu ich napisania lub prawykonania w XIX w. Ten nurt pracy prof. Andrzeja Wróbla przyczynił się do wielu zmian w postrzeganiu muzyki polskiej przez rodzimych muzyków i muzykologów.

Powrót


Anna Wróbel

Pochodzi z rodziny o szerokich tradycjach muzycznych. Ukończyła z wyróżnieniem Akademię Muzyczną im. F. Chopina w Warszawie, w klasie prof. A. Wróbla. Ponadto swoje wiolonczelowe umiejętności pogłębiała u prof. A. Orkisza, R. Jabłońskiego, P. Janowskiego oraz I. Monighettiego. W roku 2007 uczestniczyła w kursach zorganizowanych w Caracas, a prowadzonych przez świetnego wenezuelskiego wiolonczelistę dr Williama Molinę. Na zakończenie kursu, w ramach uznania dla jej talentu i zdolności została przyjęta w poczet członków elitarnej Latynoamerykańskiej Akademii Wiolonczelowej. Występowała na wielu Festiwalach, u boku wielu znamienitych polskich artystów oraz jako solistka z zespołem Camerata Vistula, Polską Orkiestrą Radiową pod dyrekcją Ł. Borowicza, Orkiestrą Kameralną Polskiego Radia „Amadeus” pod dyrekcją A. Duczmal, z Orkiestrą Warszawskiej Opery Kameralnej i Orkiestrą Filharmonii Świętokrzyskiej. Koncertowała w wielu miastach Polski, krajach Europy Środkowej i Wschodniej oraz w Wenezueli, gdzie w 2010 roku wykonała utwór Piotra Wróbla „Moliendo cafe” oparty na wenezuelskich melodiach ludowych. Dokonała wielu prawykonań utworów B. Konowalskiego, Z. Bagińskiego, J. Derfla, J. Maksymiuka, P. Wróbla, K. Herdzina. Wraz z pianistą Mariuszem Dropkiem nagrała płytę „Les Larmes”, na której znalazły się polskie miniatury wiolonczelowe. Jest to światowa premiera fonograficzna. Anna Wróbel, wraz z Rodzicami – Andrzejem Wróblem i Elżbietą Piwkowską-Wróbel tworzy Rodzinne Trio Wiolonczelowe, którego koncerty zawsze spotykają się z entuzjastycznym przyjęciem ze strony publiczności. Dla tej formacji powstało wiele utworów takich polskich kompozytorów jak Jerzy Maksymiuk, Jerzy Derfel, Benedykt Konowalski, Piotr Wróbel. Anna Wróbel jest też absolwentką muzykologii w Instytucie Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego. W roku 2012 uzyskała tytuł doktora sztuk muzycznych Uniwersytetu Muzycznego F. Chopina w Warszawie. Wraz z Polską Orkiestrą Radiową pod dyrekcją Łukasza Borowicza nagrała Koncert wiolonczelowy Aleksandra Kulikowskiego, a z zespołem Camerata Vistula nagrała płytę „Choralis Passeris”, na której znalazły się utwory polskie na wiolonczelę i zespół smyczkowy. Są to, kolejne w dorobku wiolonczelistki – światowe premiery fonograficzne. Ostatnio artystka nagrała wszystkie kaprysy na wiolonczelę solo Alfredo Piattiego. Anna Wróbel od roku 2014 pełni funkcję adiunkta na Uniwersytecie Muzycznym F. Chopina, w filii w Białymstoku.

Powrót


Paweł Wróbel

Organista urodzony w Jaśle. Studiował pod kierunkiem prof. Andrzeja Chorosińskiego w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie, prof. Jona Laukvika w Hochschule für Musik w Stuttgarcie oraz prof. Gunthera Rosta w Universität für Musik w Grazu. W roku 2012 uzyskał tytuł doktora sztuki muzycznej w Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu. Otrzymał nagrody podczas międzynarodowych konkursów organowych w Poznaniu (2005), Gdańsku (2006), Zurychu (2011), Miami (2012). Stypendysta Keimyung Research Foundation Uniwersytetu w Seulu w 2007 roku. Brał udział w sesjach i kursach mistrzowskich z zakresu gry organowej, prowadzonych przez Ludgera Lohmanna, Bernharda Haasa, Gerharda Weinbergera, Wolfganga Zerera, Martina Sandera, Christopha Krummachera. Jest autorem transkrypcji na organy, utworów fortepianowych oraz orkiestrowych J. S. Bacha, F. Liszta, S. Prokofieva, S. Rachmaninowa oraz I. Strawińskiego. Jego autorska transkrypcja organowa Funérailles (2010) oraz Walca zapomnianego nr 1 (2017) F. Liszta została wydana w wydawnictwie Polihymnia w Lublinie. Do osiągnięć artysty należy również zaliczyć prawykonanie podczas koncertu Koła Młodych Związku Kompozytorów Polskich, który odbył się w ramach festiwalu „Warszawska Jesień” (2008), czterech utworów na organy solo: Witraży Barbary Kaszuby, Trans. For.My Emptiness Klaudii Pasternak, Proxima Centauri Mateusza Ryczka, Odkształcenia Jacka Sotomskiego, które utrwalone zostały na płycie „live” z tegoż koncertu wydanej przez firmę fonograficzną Musicon. Paweł Wróbel posiada w swym repertuarze komplet dzieł organowych J. Brahmsa, N. Bruhnsa, C. Francka, R. Schumanna oraz wszystkie sonaty organowe A. G. Rittera. Paweł Wróbel w ramach swej działalności koncertowej występował w Anglii, Danii, Austrii, Słowacji, Czechach, Niemczech, Szwajcarii, Litwie, Stanach Zjednoczonych oraz Polsce, jest członkiem międzynarodowego stowarzyszenia organistów American Guild of Organists w Nowym Jorku. Jest wykładowcą w Diecezjalnym Studium Organistowskim oraz Zespole Szkół Muzycznych im. Ludomira Różyckiego w Kielcach. Paweł Wróbel pełni funkcję dyrektora artystycznego nad Festiwalem Muzyki Organowej w Bazylice Katedralnej w Kielcach oraz w Sanktuarium Relikwii Drzewa Krzyża Świętego na Św. Krzyżu.

Powrót


Piotr Wróbel

Kompozytor, aranżer, a także puzonista basowy i tubista. Ukończył z wyróżnieniem Akademię Muzyczną im. F. Chopina w Warszawie w klasie prof. S. Moryty (2002) oraz klasę Aranżacji i Kompozycji Jazzowej w Akademii Muzycznej w Katowicach, w klasie prof. A. Zubka (2005). Laureat 11 nagród na ogólnopolskich i zagranicznych konkursach kompozytorskich (I nagroda na Międzynarodowym Konkursie im. K. Komedy za kompozycję BBC – Big-Band Concerto; I nagroda na 48 Hour Film Project Poland za muzykę do filmu „Pożądanie” Piotra Więckowskiego). W dorobku kompozytorskim ma liczne utwory solowe, kameralne, orkiestrowe, chóralne, a także kompozycje i aranżacje na big-bandy i orkiestry dęte. Dzięki dotacji Instytutu Muzyki i Tańca skomponował Brass Symphony – swoją pierwszą symfonię. Jej prawykonanie dokonane zostało 28 października 2016, przez Polską Orkiestrę Sinfonia Iuventus pod dyr. Andrzeja Borzyma Jr. Prawykonanie zakończone olbrzymim sukcesem i owacją na stojąco. Propagator instrumentów dętych blaszanych – od 5 lat organizator Festiwalu Wiosna Puzonistów i Tubistów, twórca brass-bandu Brass Federacja oraz Republiki Puzon, założyciel Wydawnictwa Nadente Music, specjalizującego się w muzyce na instrumenty dęte.

Powrót


X - Ż

<pusta lista>

Powrót